حزب الله نیوز | خبر، گزارش، عکس و فيلم از ایران و جهان 18 تير 1398 ساعت 14:26 http://www.hezbollahnews.com/news/201489/ناگفته-های-پدر-طارمی-علیشاه-مهدی -------------------------------------------------- عنوان : ناگفته‌های پدر طارمی از "علیشاه" و مهدی طارمی! -------------------------------------------------- حزب الله:مثل همیشه شخصیتی آرام و دوست داشتنی داشت که همین رفتارش هر انسانی را جذب اخلاق نیکویش می‌کند. مردی مهمان نواز و خوشرو که با تمام وجود دعوت ما را پذیرفت تا مهمان مهربانی‌های یک مرد واقعی باشیم. متن : به گزارش شبکه خبری تحلیلی حزب الله ،با تمام آرامشی که در چهره او دیده می شود، دلی پر از درد داشت که وقتی از گذشته اش برای ما تعریف می کرد پی بردیم در گذشته هم در دنیای فوتبال حق خوری هایی بوده و این بغض مرد آرام داستان ما زمانی ترکید که از ناملایماتی که در عرصه فوتبال در حق فرزندش روا شده بود حرف می زد. همدل با این مرد دوست داشتنی افسوس خوردیم و آرزوی روزهای خوب برای فوتبال کشورمان کردیم. به گزارش ایسنا منطقه بوشهر، علیرضا طارمی ملقب به "علیشاه"، از پیشکسوتان به نام فوتبال بوشهر و پدر مهدی طارمی بازیکن فوتبال کشورمان است که همواره از ایشان به عنوان الگوی اخلاق در فوتبال گذشته یاد می شود. وی هم چنین سابقه کاپیتانی در تیم به یادماندنی و رویایی پاس بوشهر را در کارنامه خود دارد. زمین خاکی آغازگر فعالیت فوتبالیست های قدیمی مثل خیلی از فوتبالیست های قدیم از زمین های خاکی واقع پشت مسجد محله شیخ سعدون (کوتی) شروع کرده است. او در این باره می گوید که در سن هفت سالگی و در دوران دبستان نیز در مدرسه فوتبال بازی می کردم و آن زمان در محله نیز جام های متعددی برگزار می کردند و تیم ها با نام محل خودشان در رقابت ها شرکت می کردند. لقب علیشاه را در دوران کودکی گرفتم طارمی درباره لقبش خود می گوید: آن موقع ها هر بازیکنی که ذاتاً از استعداد بالقوه ای برخوردار بود کلمه "شاه" را به اسم او اضافه می کردند و از آن جا که خدا این استعداد را نیز به من داده بود من در بوشهر به علیشاه معروف شدم که هنوز هم من را به این اسم می شناسند. این پیشکسوت فوتبال بوشهری ادامه می دهد: فوتبالم را با حضور در خط حمله شروع کردم و سر زن بودم که در لیگ دسته سه بوشهر سابقه آقای گلی را هم داشتم. داستان حضورم در داخل دروازه برمی گردد به روزی که ما پشت جهاد کشاورزی (جهاد سازندگی سابق) بازی داشتیم و من از روی بچگی خودم در دروازه ایستادم و خیلی هم خوب کار کردم و غلامرضا موجی مربی تیم ۲ تومان به من پاداش داد که آن موقع اصلاً پاداش دادن رسم نبود. این شد که درون دروازه ایستادم و بدون دستکش گلری می کردم. ایران جوان اولین باشگاه رسمی من بود وی با بیان خاطراتی از گذشته به ایسنا می گوید: سال ۱۳۵۲ در حالی که ۱۶ سال سن داشتم به ایران جوان پیوستم و در تمامی رده های پایه این تیم حضور داشتم و حتی به تیم بزرگسالان هم راه یافتم. با این تیم قهرمان هم شدم و در بازی های زیرگروه تخت جمشید در کرمانشاه هم شرکت کردم، ولی ایران جوان برای تقویت تیم از "رضا عبدالله زاده" و "صفر ربیعانی" دو دروازه بان تیم های رقیب به عنوان یار کمکی در این دوره از بازی ها استفاده کرد که از من خوب استفاده نشد. برای بار دوم در ایران جوان حقم پایمال شد علیشاه طارمی ادامه می دهد: پس از این اتفاق ما در رقابت های لیگ دو تخت جمشید شرکت کردیم، ولی باز هم ایران جوان از محمدرضا خجسته به عنوان دروازه بان کمکی استفاده کرد تا دوباره حق من ضایع شود و نتوانم درون دروازه بایستم. او با اشاره به اینکه تجربه تلخ نیمکت نشینی در ایران جوان باعث شد قید این تیم را بزنم، ادامه می دهد: با دعوت عبدالمحمد پوربهی در رقابت های آموزشگاه های بوشهر شرکت کردم که هم زمان ایران جوان نیز در رشت بازی داشت و به ما خبر دادند تا به اتفاق حسین وردیانی به اردوی تیم ملحق شویم ولی باز هم نیمکت نشین شدم و دیگر از ایران جوان زده شدم و به تیم محله خودم برگشتم. فروارد دومین پست من در فوتبال بود طارمی بیان کرد: داستان حضور من در خط حمله از آن جا شروع شد که در محله صلح آباد یک جام به نام "دژگیر" برگزار شد و بازی ها به صورت دو حذفی برگزار می شد و ما با استقلال جبری بازی داشتیم. من نیمه اول درون دروازه ایستادم و با نتیجه یک بر صفر به رختکن رفتیم که در بین نیمه به آقای اکبر شمسا گفتم در خط حمله بازی می کنم. در نیمه دوم دو گل زدیم و هر دو گل را خودم وارد دروازه استقلال کردم. ما مجدداً به استقلال برخورد کردیم و همان داستان نیمه اول بازی قبلی تکرار شد و با یک گل به رختکن رفتیم که در نیمه دوم در پست فروارد بازی کردم. استقلالی ها برای من زیاد کُری می خواندند که این بازی مثل بازی قبل نیست که بتوانی گلزنی کنی، ما در این نیمه سه گل وارد دروازه این تیم کردیم و بازی را بردیم و در این بازی هم دو گل به ثمر رساندم. پاس رویایی ترین تیم من بود وی با گفتن اینکه با تیم شاه آباد در لیگ دسته سه بوشهر به لیگ دو صعود کردیم می گوید: آن زمان پاس شهربانی در دستان بچه های جفره بود که ما این تیم را سال ۵۸ و در آستانه منحل شدن تحویل گرفتیم و در همان سال قهرمان جام حذفی شدیم. یادم هست که از ایران جوانی ها پیشنهادهای زیادی مبنی بر حضور مجدد در این تیم داشتم ولی به خاطر آن جریان ها این تیم را تحریم کرده بودم و نرفتم! این بازیکن پیشکسوت فوتبال با اشاره به اینکه برخلاف شاهین و ایران جوان کاملاً بومی بودیم، می گوید: ما با پاس و ستارگان فوتبال بوشهر هر سال قهرمان می شدیم و در این بین شاهین و ایران جوان با وعده پول به بازیکنان ما می خواستند به ما ضربه بزنند. ما تیمی بودیم که کاملاً بومی بوده و از بازیکنان بوشهری استفاده می کردیم. بر خلاف شاهین و ایران جوان دو رقیب اصلی مان که چند بازیکن غیر بومی داشت. طارمی از تجربه اولین حضور در لیگ کشور می گوید. "سال ۱۳۶۷ با تیم فوتبال پاس به عنوان نماینده بوشهر در لیگ سراسری کشور شرکت کردیم و نتایج نسبتاً خوبی گرفتیم که قبل از شروع رقابت ها شاهین سه بازیکن خوب ما را گرفت و باعث شد نتوانیم با قدرت در لیگ کشور حضور داشته باشیم. در سال ۶۸ به تدریج کمک ها کم شد که آن زمان آقای بلبل آبادی سرپرست تیم ما بود و واقعاً همکاری زیادی می کرد. ولی با رفتن ایشان تیم رو به افول رفت و با پیشنهادهای شاهین و ایران جوان بازیکنان از این تیم جدا شدند و پاس زیر نظر مخابرات رفت و تغییر نام داد. او با اشاره به روزهای بعد از پاس بیان می کند: پس از خداحافظی پاس از فوتبال بوشهر در تیم های مقاومت، پرسپولیس بوشهر (باغ زهرا) و استقلال صدرا بازی کردم و فکر کنم استقلال آخرین تیمی بود که در آن بازی داشتم. مربیگری را از دوران کودکی دوست داشتم این پیشکسوت فوتبال بوشهر با بیان علایقش ادامه می دهد: از زمان کودکی علاقه شدیدی به کار مربیگری داشتم. در تیم پاس نیز خودم تیم را تمرین می دادم و همیشه تمرینات ما نسبت به سایر تیم ها متفاوت بود و همین امر باعث شده بود ما همیشه فوتبال قدرتمند و جذاب تری ارائه بدهیم. طارمی این طور ادامه می دهد: در سال ۷۶ با مدرسه فوتبال در صدا و سیما شروع کردم که در همان زمان پسرم مهدی نیز در این مدارس و زیر نظر خودم فوتبال را شروع کرد و سپس در مدرسه فوتبال برق ادامه دادیم. وی با اشاره به بازگشتش به ایران جوان به عنوان مربی می گوید: در سال ۸۷ به عنوان مربی ایران جوان در کنار ناصر ابراهیمی کار کردم و در سال های بعد نیز یکی، دو سال در کنار آقایان حمید معماری و عبدالرحیم خرمزی در عرصه مربیگری تجربه اندوزی کردم. فوتبال امروز قابل قیاس با گذشته نیست این پیشکسوت مستطیل سبز با یادآوری شرایط گذشته می گوید: فوتبال امروز دنیا به لحاظ علمی و اقتصادی قابل قیاس با دوران ما نیست. یک مربی آن زمان همه کارها را انجام می داد و کمک دستی نداشت ولی الان یک کادر فنی نزدیک به ۱۰ نفر است. تمرینات گذشته مثل حالا مدرن نبود و فقط یک دویدن ساده دور زمین و سپس دو گله بازی کردن بود. او با بیان اینکه علمی نبودن فوتبال دلیل اصلی حضور نداشتن پیشکسوتان در فوتبال امروز است، ادامه می دهد: در زمان های دور فوتبال علم و فن آوری امروزی را نداشت و کلاس های مربیگری هم نبود. بازیکنان هم پس از بازنشستگی فوتبال را رها می کردند و به اشتغال شان می پرداختند، ولی عشقی که بازیکنان در زمان ما به فوتبال داشتند الان کمرنگ تر شده و پول جای آن را گرفته است. حالا از هم بازی های سابق من فقط حمید کللی و منصور بهرمان در عرصه مربیگری فعالیت دارند. پول نباشد فوتبال هم نیست علیرضا طارمی با اشاره به شرایط روز ورزش فوتبال گفت: موضوع بر خلاف گذشته است که دوران ما عشق به فوتبال بود ولی الان با توجه به شرایط اقتصادی اگر پول نباشد این ورزش نابود خواهد شد که چه بسا بسیاری از باشگاه های قدیمی فوتبال ما نابود شدند و الان اثری از آن ها دیده نمی شود. زمان ما با اتوبوس خط واحد به این شهر و آن شهر می رفتیم که وقتی می رسیدیم جانی برای بازی کردن نداشتیم ولی الان همه سفرها با پرواز است و حدود یکی، دو ساعت بعد بازیکن به مقصد می رسد. گل فراموش نشدنی وی با اشاره به گلزنی هایش می گوید: سال ۶۸ با تیم پاس مقابل جنوب اهواز بازی داشتیم و در حالی که با یک گل عقب بودیم توپ ارسالی روی دروازه حریف را با پرشی بلند با سر تبدیل به گل تساوی بخش بازی کردم که از شیرین ترین گل های دوران بازی ام بود. کم لطفی های زیادی به مهدی طارمی شد طارمی در توضیح شرایط پسرش در فوتبال گفت: مهدی در همان ابتدای راه فوتبالی اش کم لطفی های زیادی از تیم های شاهین و ایران جوان دید و کم تر از این بازیکن با استعداد استفاده می شد و من بارها این موضوع را به مربیانی چون ناصر ابراهیمی در ایران جوان و علیرضا مرزبان در تیم شاهین متذکر می شدم. موقعی که مهدی را به شاهین بردم حتی در تمرینات نیز او را پشت گل می گذاشتند و بعضی مواقع که در تمرین از این بازیکن استفاده می کردند در پست دفاع به بازی گرفته می شد، این در حالی بود که پست مهدی مهاجم بود. برخی اشتباهات مهدی باعث شد دیر به فوتبال معرفی شود پدر مهدی طارمی بیان می کند: مهدی اشتباهاتی در تصمیم گیری هاش داشت و قبل از حضورش در خدمت سربازی به او متذکر شدم که در دانشگاه ثبت نام کند و اگر این کار را می کرد می توانست در فینال جام حذفی که بین شاهین و استقلال تهران در حافظیه شیراز برگزار شد شرکت کند. در این جام مهدی خصوصاً مقابل داماش یکی از بهترین ها بود و زودتر مورد توجه تیم های مطرح ایران قرار می گرفت. وی با اشاره به اینکه حاشیه دشمن جان یک فوتبالیست است، گفت: هر بازیکنی وارد مسائل حاشیه ای شود قطعاً فوتبالش نابود خواهد شد. بازیکنان سرشناس زیادی در ایران و حتی فوتبال روز دنیا داشتیم که مسائل حاشیه ای فوتبال آن ها را به نابودی کشانده است. علیشاه طارمی ادامه داد: کسی در این فوتبال موفق خواهد شد که در مسیرش حرکت کند و با جان و دل و سالم ادامه دهد که در این مورد نیز بازیکنان زیادی داشتیم که موفق بوده اند. او در صحبت پایانی خود گفت: تشکر ویژه از شما و خبرنگاران و فعالان حوزه ورزش دارم که با پوشش خبرهای روز فوتبال و سایر ورزش ها باعث تشویق و ترغیب بازیکنان به ورزش می شوید.